Forex Rate:

1 usd = 76.25 inr 1 gbp = 94.16 inr 1 eur = 85.23 inr 1 aed = 20.76 inr 1 sar = 20.32 inr 1 kwd = 247.66 inr
Oct / 202028Wednesday

ഒരുപാടു സ്ത്രീകളെ ഒരേസമയം കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ഒരുത്തനുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ അവസാനം; ജനാലക്കൽ രണ്ടിലയിൽ വിടർന്നു നിന്നിരുന്ന ആ ജീവനെ ഞാൻ പച്ചോന്മദച്ചെടിയെന്നു പേരിട്ട് വിളിച്ചു; ഇത്രയും ബുദ്ധിയുണ്ടെന്ന് അഹങ്കരിച്ചിട്ടും രണ്ടു കൊല്ലം ഒന്നുമറിയാതെ ഇത്രയും ഈസിയായി മണ്ടിയായിപ്പോയ ഞാനിനി എന്തിന്റെ പേരിലാണ് സ്വയം വിശ്വസിക്കേണ്ടത്? ലിഷ അന്നയുടെ വൈറലായ കുറിപ്പ്

ഒരുപാടു സ്ത്രീകളെ ഒരേസമയം കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ഒരുത്തനുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ അവസാനം; ജനാലക്കൽ രണ്ടിലയിൽ വിടർന്നു നിന്നിരുന്ന ആ ജീവനെ ഞാൻ പച്ചോന്മദച്ചെടിയെന്നു പേരിട്ട് വിളിച്ചു; ഇത്രയും ബുദ്ധിയുണ്ടെന്ന് അഹങ്കരിച്ചിട്ടും രണ്ടു കൊല്ലം ഒന്നുമറിയാതെ ഇത്രയും ഈസിയായി മണ്ടിയായിപ്പോയ ഞാനിനി എന്തിന്റെ പേരിലാണ് സ്വയം വിശ്വസിക്കേണ്ടത്? ലിഷ അന്നയുടെ വൈറലായ കുറിപ്പ്

ലിഷ അന്ന

തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്ന് കരഞ്ഞു കലങ്ങിയായിരുന്നു കൊച്ചിയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വണ്ടി കയറിയത്. സങ്കടം മാത്രം തന്ന നഗരം. ഡിപ്രഷന്റെ വ്യാകുലതകൾ. ഒരുപാടു സ്ത്രീകളെ ഒരേ സമയം കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ഒരുത്തനുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ അവസാനം. അത് മുൻപേ തിരിച്ചറിയാതെ പോയതിലുള്ള അപമാനവും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും അതിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടക്കാൻ കഴിയാതെ ചക്രവ്യൂഹത്തിനുള്ളിൽ പെട്ടു കിടക്കുന്ന മനസ്സും മൂലം സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തെത്തന്നെ സംശയിച്ച നാളുകൾ. അത്ര മേൽ പെട്ടു പോയൊരു പ്രണയം വേറെയില്ല. എനിക്കിന്നും ഓർമ്മയുണ്ട്. ഈ ചെടിക്കുഞ്ഞിനോട് രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ കഥ പറഞ്ഞിരുന്നതും കരഞ്ഞതുമെല്ലാം. ഞാൻ പറയുന്നത് മുഴുവൻ അത് മൂളിക്കേൾക്കും. ജനാലക്കൽ രണ്ടിലയിൽ വിടർന്നു നിന്നിരുന്ന ആ ജീവനെ ഞാൻ പച്ചോന്മദച്ചെടിയെന്നു പേരിട്ട് വിളിച്ചു.

തനിച്ചിരിക്കാൻ പേടിയായിരുന്നു. രാത്രികളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ എവിടുന്നോ കേൾക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ. ഫാൻ പൊട്ടി വീഴുമെന്നും ഭൂമികുലുക്കം ഉണ്ടായി വീട് മേലെ മറിഞ്ഞു വീഴുമെന്നും തോന്നലുകൾ. ഭൂമി അവസാനിക്കുന്നില്ല, ഞാൻ മാത്രം അവസാനിക്കും... യാത്ര ചെയ്യാനും എഴുതാനുമായി വീടു വരെ വിട്ട ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊരു കാരണം കൊണ്ട് അവസാനിക്കുകയെന്നാൽ അതിൽപ്പരമൊരു അപമാനം വേറെയില്ല. ഹൃദയ വേദനയ്ക്ക് മേൽ ബുദ്ധിയുടെ പരിഹാസം. ഉള്ളിൽ എന്നും പരസ്പരം യുദ്ധം വെട്ടുന്ന രണ്ടാളുകൾ. ഒരാൾ പോരാളിയാണ്. അയാൾക്ക് മറ്റേ വികാര ജീവിയോട് എന്നും പുച്ഛമായിരുന്നു. തളർന്നിരിക്കുന്ന നേരത്ത് അയാൾ കയ്യിൽ ചാട്ടയുമായി കയറി വരും. തളർന്നിരിക്കുന്ന വികാര ജീവിയെ അറഞ്ചം പുറഞ്ചം അടിയാണ് പിന്നെ. പുറന്തോടിലത് ഹൈപ്പർടെൻഷനും മറ്റു ആരോഗ്യപ്രശ്‌നങ്ങളുമായി പൊങ്ങി വരും.

വീട്ടിൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ പേടിയായിരുന്നു. വീട്ടിലെന്നല്ല, എവിടെയും. കണ്ണടയ്ക്കാനേ പേടിയായിരുന്നു. പകലൊക്കെ അരുൺ ബ്രോ, ഉണ്ണിയേട്ടൻ, സാമേട്ടൻ, ഹിമ, ഷിയാസ്‌ക്ക, മനോഷ്... എനിക്കോർമ്മയുണ്ട്, നിങ്ങളൊക്കെ ആ സമയത്ത് എന്നെ എത്രത്തോളം ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. ഒറ്റക്കിരിക്കാൻ ഒരിക്കലും വിടാതെ ഓരോ ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്ന് ഓരോ സമയത്തും ചേർത്തു പിടിച്ച
അരുൺ ബ്രോ... കനകക്കുന്നിൽ പോയി അവിടുത്തെ പച്ചപ്പുല്ലിൽ മലർന്നു കിടന്ന് 'നമുക്ക് ആകാശത്തെ പുല്ലു പറിച്ചാലോ' എന്ന ഏതോ കിളി പോയ നേരത്തെ ഡയലോഗ് ഇപ്പോഴും ഓർക്കുമ്പോ നിങ്ങളുടെ സ്‌നേഹമാണ്. ഒറ്റക്ക് കഴിക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ സമയത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എന്നും ഉറപ്പു വരുത്തുകയായിരുന്നു നിങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാനെത്ര ഭാഗ്യം ചെയ്തിട്ടാണ് നിങ്ങളൊക്കെ എന്റെ ജീവിതത്തിലുണ്ടായത്...

രാത്രി എന്നാൽ പേടി എന്നൊരു അർത്ഥം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടിലാണെങ്കിൽ ഒരു പോള കണ്ണടയ്ക്കാതെ ഇരുട്ടത്തേയ്ക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി ഇരിക്കും. തൊലിയൊക്കെ ചുളുങ്ങി. മുഖത്തൊക്കെ നിറയെ കറുത്ത പാടുകൾ വന്നു.

'ഷിയാസ്‌ക്ക ഫോട്ടോ എടുത്തപ്പോൾ എനിക്കാകെ എന്തോ പോലെ ആയി അളിയാ... മുഖമൊന്നും പുറത്തു കാണിക്കാൻ പോലും വയ്യ. ഞാനാകെ വയസ്സായി. ഇനി വേഗം മരിച്ചു പോകും.'

ഞാൻ വികാസിനോട് പറഞ്ഞു.

ശംഖുമുഖം കടപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. നേരം പാതിരായിൽ നിന്ന് പുലർച്ചെയാകുന്ന എപ്പോഴോ.

എന്നും ഇതൊരു പതിവാണ്. അവനെ ഉറങ്ങാൻ വിടാറില്ല.
രാത്രിയാകുമ്പോൾ എനിക്ക് പേടി വരും. നോക്കി നിൽക്കെ അത് കൂടും. അത് മാറണം എങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും പോയിരിക്കണം. ഒരു ബൈക്കിൽ രണ്ടാത്മാക്കൾ നഗരം ചുറ്റാനിറങ്ങും.

'ഒക്കെ മാറും അളിയാ... അളിയൻ കിടുവാണ്. നമ്മളൊക്കെ ഒരു നാൾ ഈ ദിവസമൊക്കെ ഓർത്ത് സന്തോഷിക്കും. അളിയൻ കണ്ടോ...'

അവൻ ആയിരുന്നു മാത്തൻ നമ്പർ 2. പ്രേമം അല്ലായിരുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ് മാത്തൻ നമ്പർ 2 ആയത്.

എനിക്കെന്നെത്തന്നെ വിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു. ഇത്രയും ബുദ്ധിയുണ്ടെന്ന് അഹങ്കരിച്ചിട്ടും രണ്ടു കൊല്ലം ഒന്നുമറിയാതെ ഇത്രയും ഈസിയായി മണ്ടിയായിപ്പോയ ഞാനിനി എന്തിന്റെ പേരിലാണ് സ്വയം വിശ്വസിക്കേണ്ടത്?

ഒരു ജൂൺ എട്ടിനായിരുന്നു തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് കൊച്ചിയിലേയ്ക്ക് മടക്കവണ്ടി കയറിയത്. തിരുവനന്തപുരത്തിനി വയ്യ. സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളെല്ലാം ഞാനും വികാസും കൂടി പാക്ക് ചെയ്തു.

തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ രണ്ടുമൂന്നിലകൾ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന, എന്റെ കണ്ണീരു മുഴുവൻ കണ്ട ആ കുഞ്ഞിച്ചെടി ഞാൻ അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. എനിക്കു ജീവനെപ്പോലെ പ്രിയപ്പെട്ട എന്റെ പച്ചോന്മദച്ചെടി.

നന്നായി നോക്കണമെന്ന് ഞാനവനോട് പറഞ്ഞില്ല.
അവനത് ചെയ്യുമെന്ന് എനിക്ക് നന്നായറിയാം.

ഇന്നലെ അവനെനിക്ക് അതിന്റെ ചിത്രമയച്ച് തന്നു. രണ്ടു മൂന്നിലയിൽ നിന്ന് അത് മൂന്നു പാളി ജനാലയോളം പടർന്നിരിക്കുന്നു! ഈ രണ്ടു വർഷത്തിനിടയിൽ ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ ജീവിതം മാറിയത് പോലെ.

പടർന്നു പന്തലിച്ചിരിക്കുന്നു, സങ്കടത്തിന്റെ പഴയ രണ്ടില കൊഴിഞ്ഞ് സന്തോഷത്തിന്റെ നൂറു നൂറിലകൾ പ്രകാശം പൊഴിക്കുന്ന എന്റെ പച്ചോന്മദച്ചെടി!

( മാധ്യമപ്രവർത്തകയായ ലിഷ അന്ന ഫേസ്‌ബുക്കിൽ കുറിച്ചത്)

Stories you may Like

കമന്റ് ബോക്‌സില്‍ വരുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മറുനാടന്‍ മലയാളിയുടേത് അല്ല. മാന്യമായ ഭാഷയില്‍ വിയോജിക്കാനും തെറ്റുകള്‍ ചൂണ്ടി കാട്ടാനും അനുവദിക്കുമ്പോഴും മറുനാടനെ മനഃപൂര്‍വ്വം അധിക്ഷേപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെയും അശ്ലീലം ഉപയോഗിക്കുന്നവരെയും മറ്റു മലയാളം ഓണ്‍ലൈന്‍ ലിങ്കുകള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നവരെയും മതവൈരം തീര്‍ക്കുന്നവരെയും മുന്നറിയിപ്പ് ഇല്ലാതെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യുന്നതാണ് - എഡിറ്റര്‍

More News in this category+

MNM Recommends +

Go to TOP